و اللّه لو قطعنى واحد * منهم بسيف البغى او بالقنا لم ار ما يفعله سيئا * بل اره فى الفعل قد احسنا يعنى عذر آوردم بسوى دختر نبى رحمت و پيغمبر هدايت كه از گناه معصيت كارى كه جنايت بنفس خود كرده درگذرد و توبه كردم كه قبول كند توبه را از برادري صاحب مقاله و گفتارى كه او را در عنا و زحمت واقع مىسازد به خدا قسم اگر يكى از آنان مرا بشمشير ستم يا با نيزهء ظلم پاره‌پاره كند نبينم كردار او را به دو ناشايسته بلكه مىبينم او را كه كار نيكوئى كرده است . از اين حكايت چند فايده بدست آمد يكى صحت نسبت بنى داود بن موسى الحسينى ديگر لزوم اهتمام در احترام ذريهء پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و لو هرچه به دو جنايت‌كار باشند ديگر كرامت صديقهء طاهره كه جراحات ابن عنين را شفا بخشيد چنانچه گويا هيچ جراحت در بدن ندارد ديگر بشارت دادن فاطمهء زهرا كه شما هرچه صدمه و اذيت از اولاد فاطمه ببينيد فرداى قيامت رسول خدا به آن شخص كه در مصائب و اذيت ذريهء فاطمه صبر كرده عوض مىدهد . حكايت هشتم ( تعليم دادن فاطمه ( ع ) مرثيه به ذرهء نائحه ) در نفس المهموم از ابن شهرآشوب حديث كند كه ذرهء نائحه در عالم رؤيا ديد فاطمهء زهرا بر سر قبر فرزندش حسين عليه السّلام آمده و خود را به روى قبر انداخته و ناله مىكند آنگاه ذرهء نائحه را فرمود به اين ابيات فرزندم حسين را مرثيه بگو . ايها العينان فيضا * و استهلا لا تغيضا و ابكيا بالطف ميتا * ترك الصدر رضيضا لم امرضه قتيلا * لا و لا كان مريضا